Navigation3 entryProvider DSLの使い方と設計

「手動マッピング(命令型)」か、「DSLマッピング(宣言型・型安全)か」

ということなります。

これまで:
when 式などを使って、ルートごとに手動でインスタンスを生成・紐付けするスタイル。自由度は高いですが、記述量が増えやすく、型の不整合も起きがちです。

DSL形式:
entry() のように、型を渡すだけで自動的にマッピングを完結させるスタイル。ボイラープレートが排除され、型安全性が保証されます。

 

🤔 比較してみる


entryProvider = { key ->
    when (key) {
        is RouteA -> NavEntry(key) { ... }
        is RouteB -> NavEntry(key) { ... }
        else -> error()
    }
}

  • key は Any
  • Any → is チェック必須
  • 毎回 is RouteB などの分岐が必要


entryProvider = entryProvider {
    entry<RouteA> { ... }
    entry<RouteB> { key ->
        Text(key.id)
    }
}

  • key は 型付き (RouteB)
  • 分岐不要
  • entry → コンパイル時保証

 

🤔 まとめ


NavDisplay
  └ entryProvider (lambda)
       └ when(key)
            ├ RouteA → NavEntry + UI
            ├ RouteB → NavEntry + UI
            └ else → error


NavDisplay
  └ entryProvider (DSL)
       ├ entry<RouteA> { UI }
       └ entry<RouteB> { key -> UI(key.id) }

DSLは便利だが、抽象化が増えるため「内部の仕組み」が見えにくい感じに思います。


Related Categories :  AndroidDevelopmemtJetpackComposeKotlinNewbie